هدف: پژوهش حاضر بررسی رابطه بین متغیرهای رضایتمندی زناشویی و رضایتمندی جنسی در کارکنان متاهل شبکه های بهداشت ودرمان استان مازندران است. رضایت جنسی به احساس خوشایند فرد از نوع روابط جنسی اطلاق می گردد و رضایتمندی زناشویی بهرضایت و حالات روحی-روانی مثبت زن و شوهر در اغلب مولفه های ارتباطی و مسائل مربوط به زندگی گفته می شود.روش: در پژوهش انجام شده در سال 93 تعداد 119 مرد و 112 زن از بین کارکنان متاهل ستادی شبکه های بهداشت و درمان دانشگاههای علوم پزشکی مازندران، به صورت تصادفی ساده انتخاب شدند. برای ارزیابی متغیرهای مربوط به رضایتمندی زناشویی و جنسی ازپرسشنامه رضایتنمندی زناشویی انریچ و پرسشنامه رضایتمندی جنسی محمد مجدیان استفاده شد. برای تعیین رابطه بین رضایتزناشویی و رضایت جنسی زنان و مردان و رابطه بین رضایت زناشویی و رضایت جنسی با مدت ازدواج از آزمون همبستگی پیرسون وبرای تعیین تفاوت رضایت زناشویی و رضایت جنسی زنان و مردان از آزمون های t و برای تعیین تفاوت رضایت زناشویی و رضایت جنسی بر حسب میزان تحصیلات از تحلیل واریانس یک راهه ANOVA و آزمون تعقیبی شفه و توکی استفاده شده است.یافته ها: نتایج نشان داد بین رضایتمندی جنسی و رضایتمندی زناشویی رابطه معنادار وجود دارد. (0/263=م r)همچنین بین رضایتجنسی و تحصیلات رابطه معنادار وجود دارد (0/292= م r). نتیجه گیری: بنابراین میزان کیفیت روابط جنسی و افزایش سطح آگاهی زوجین نقش عمده ای را در پیش بینی میزان رضایتمندی زناشویی ایفا می کند و توجه به این امر می تواند پیش بینی کننده و ارتقا سلامت روانی واجتماعی در جامعه باشد. بر اساس این پژوهش بین رضایتمندی زناشویی و جنسی ارتباط متقابل وجود دارد و هر چه رضایتمندی جنسی بیشتر باشد رضایتمندی زناشویی هم بیشتر است.

https://civilica.com/doc/366982/