کودکان از طریق بازی کردن تعامل با آدمها و دنیای بیرون را میآموزند. تحقیقات زیادی تأثیر بازی بچهها با مادرانشان را بررسی کردهاند.
اما تأثیر بازیهای پرسروصدای پدران با بچههای خردسال کمتر مورد توجه بوده است.
نتایج یک تحقیق جدید در دانشگاه کمبریج نشان میدهد بازیهای پدران با کودکان زیر سه سالشان، نه تنها با نوع بازی مادرها متفاوت است.
بلکه آثار متفاوتی هم روی آینده این بچهها میگذارد. کودکانی که با پدر خود بازیهای فیزیکی میکنند.
️بعدها در مهار احساسات، کنترل پرخاشگری و کاهش مشکلات رفتاری عملکرد بهتری دارند.
بازی با پدر، فراتر از یک سرگرمی ساده، نیازی اساسی برای رشد همهجانبه کودک است. بازیهای پرتحرک پدرانه، راهبردی بینظیر برای آموزش تنظیم هیجان، کنترل خشم و کسب مهارتهای اجتماعی به شمار میروند. این تعاملات پایه و اساس اعتمادبهنفس و موفقیتهای تحصیلی آینده کودک را بنا مینهند
نقشهای کلیدی پدر در بازی با کودکان و اثرات شگفتانگیز آن
1- آموزش کنترل خشم و تنظیم هیجان
درک حدو مرزها: پدران معمولاً تمایل بیشتری به بازیهای فیزیکی و پرانرژی (مانند کشتی گرفتن، چرخاندن و قلقلک دادن) دارند. در این بازیها، کودک یاد میگیرد که چطور هیجان خود را مدیریت کند و تشخیص دهد چه زمانی بازی باید متوقف شود.
تخلیه انرژی و کاهش پرخاشگری: بازیهای پرتحرک انرژی مازاد کودک را تخلیه میکنند. این تخلیه انرژی احتمال بروز رفتارهای پرخاشگرانه را کاهش داده و به کودک میآموزد خشم خود را به شیوهای سالم ابراز کند.
2- موفقیت در مدرسه و توسعه مهارتهای شناختی
تقویت حل مسئله: مشارکت پدران در بازیهای فکری و ساختنی، زمینه را برای تقویت تفکر انتقادی فراهم میکند. کودک در حین بازی با پدر، حل مسئله و مواجهه با چالشها را به صورت عملی تجربه میکند
رشد مهارتهای زبانی و عملکرد بهتر: مطالعات علمی نشان میدهد کودکانی که از تعاملات و بازیهای باکیفیت با پدر در سنین پایینتر بهرهمند بودهاند، در سالهای مدرسه تمرکز بهتری داشته و از نظر تحصیلی موفقتر عمل میکنند.
3- رشد اجتماعی و عاطفی
افزایش تابآوری: پدرها معمولاً کودک را به چالشهای جدید دعوت میکنند که این امر باعث افزایش اعتمادبهنفس، شجاعت و توانایی کودک در رویارویی با ترسها و شکستها میشود.
درک احساسات دیگران: تجربه بازی با جنس مخالف و تعامل با سبک بازی پدر، به کودک کمک میکند تا تفاوتها را درک کرده و هوش هیجانی و همدلی بالاتری در ارتباط با همسالان خود داشته باشد.
4- ایجاد حس امنیت و دلبستگی ایمن
پایه دلبستگی ایمن: حضور یک پدر فعال و بازیگوش، احساس امنیت روانی عمیقی در کودک ایجاد میکند. کودک میآموزد که دنیا مکانی امن برای کاوش و یادگیری است.
الگوسازی رفتار: پدر بهعنوان یک الگوی قدرتمند، نحوه رفتار سالم، احترام به قوانین بازی و تعامل سازنده را به کودک میآموزد
دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و نوجوان بازتاب بابل
