تا حالا شده از شدت خستگی بگی:
«تو هیچ مسئولیتی قبول نمیکنی!»
و بعد ببینی نوجوان یا ساکت شده، یا عصبانی؟
️بعضی والدین فکر میکنند اگر نوجوان بابت اشتباهش احساس بدی نداشته باشد، مسئولیتپذیر نمیشود.برای همین ناخودآگاه از تحقیر، سرزنش یا مقایسه استفاده میکنند.
اما واقعیت این است:تحقیر ممکن است موقتاً اطاعت بسازد،ولی در بلندمدت بیشتر: • خشم، • پنهانکاری، • یا احساس بیارزشی ایجاد میکند.
مسئولیتپذیری واقعی زمانی شکل میگیرد که نوجوان بتواند: • نتیجه رفتار خود را ببیند، • انتخاب کند، • و بدون خرد شدن، پاسخگو باشد.
قبل از واکنش، از خودتان بپرسید:
«الان هدف من چیست؟فهمیدن و یاد دادن؟یا تخلیه عصبانیت خودم؟»
و یک سؤال مهمتر:
«اگر کسی با من اینطور حرف میزد،احتمال بیشتری داشت مسئولیت بپذیرمیا فقط دفاع کنم؟»
تمرین عملی
امروز فقط در یک موقعیت،بهجای برچسب زدن به شخصیت نوجوانفقط رفتار را توصیف کنید.بهجای:
«تو بیمسئولیتی.»
بگویید:
«قرار بود این کار انجام شود، ولی انجام نشده.حالا چطور میخواهی درستش کنی؟»
این سؤال، نوجوان را وارد فکر کردن میکند؛نه جنگیدن.
مسئولیتپذیری،از ترس تحقیر ساخته نمیشود؛از تجربه انتخاب و پاسخگویی ساخته میشود.-
- دپارتمان تخصصی روان شناسی کودک و توجوان بازتاب بابل
